php php .

php

سي ام ذي القعده،شهادت مظلومانه نهمين اختر تابناك امامت و ولايت، امام جواد(ع)

كنيه ايشان ابوجعفر ثاني است. 

لقب ايشان جواد و ابن الرضا است.  

زادروز:۱۰ رجب سال ۱۹۵ قمري. 

زادگاه:مدينه مدت امامت: ۱۷سال (۲۰۳ تا ۲۲۰) قمري شهادت:۵ ذي الحجه در سال ۲۲۰ قمري در سن ۲۵ سالگي. مدفن:كاظمين(بغداد) امام محمد بن على بن موسى الرضا(ع) نهمين پيشواى شيعيان مي باشد. در منابع روايي، از ايشان با عنوان ابوجعفر ثاني ياد مي‌شود تا با ابوجعفر اول يعني امام باقر(ع) اشتباه نشود. مادر ايشان《سبيكه》 از خاندان《ماريه قبطيه》 همسر پيامبر(ص) مي باشد. قبل از تولد امام جواد(ع)، برخي از واقفيان مي‌گفتند علي بن موسي(ع) نسلي از خود باقي نمي‌گذارد و با مرگ او سلسله امامت قطع مي‌شود. از اين‌رو وقتي كه امام جواد(ع) به دنيا آمد، امام رضا(ع) او را مولودي بابركت براي شيعيان توصيف كرد. امام جواد(ع) در سن هشت سالگي به امامت رسيد. كودكي امام جواد(ع) در هنگام شهادت پدرش، سبب شد تا شماري از اصحاب امام رضا(ع)، در امامت او ترديد كنند؛ برخي، عبدالله بن موسي، را امام خواندند و برخي ديگر به واقفيه پيوستند، اما بيشتر آنان امامت امام جواد(ع) را پذيرفتند. يكي از همسران ايشان《سمانه》نام دارد، كه مادر امام هادي(ع) است. همسر ديگر ايشان، ام الفضل دختر مأمون عباسي است. در دوره امامت جوادالائمه، فرقه‌هاي اهل حديث، زيديه، واقفيه و غلات فعاليت داشتند. امام جواد(ع) شيعيان را از عقايد آنان آگاه مي‌كرد و از نماز خواندن پشت سر آنها نهي و غاليان را لعن مي‌نمود. مناظرات علمي امام جواد(ع) با عالمان فرقه‌هاي اسلامي در مسائل كلامي همچون جايگاه شيخين (خليفه اول و دوم) و برخي مسائل فقهي از مناظرات معروف امام جواد(ع) است. ارتباط امام جواد(ع) با شيعيان بيشتر از طريق وكلاء و نامه‌نگاري انجام مي‌گرفت. ايشان همچنين با امام رضا(ع) نسبت باجناقي دارد. چون دختر ديگر مامون، به نام ام حبيبه در تزويج امام رضا(ع) بود كه هرچند به منزل امام رضا(ع) راه نيافت. بنابر نقل شيخ مفيد، امام جواد(ع) داراي چهار فرزند به نام‌هاي علي، موسي، فاطمه و امامه بود. ايشان جوانترين امام(ع) در بين دوازده امام شيعه هستند، كه در سن ۲۵ سالگي شهيد شدند. آن حضرت(ع) با دو خليفه عباسى يعنى «مأمون» وبرادرش «معتصم» معاصر بوده است. از مهمترين اصحاب و شاگردان ايشان مي توان از《عبدالعظيم حسني، زكريا بن آدم،فضل بن شاذان، علي بن مهزيار ودعبل خزايي》نام برد. 

برخي دليل ملقب شدن امام نهم شيعيان به جواد را، كثرت بخشش و احسان او به مردم دانسته‌اند. امام جواد(ع) از همان سال‌هاي اوليهٔ زندگي، به سخاوتمندي معروف و زبانزد بوده است. سرانجام امام جواد(ع) در زمان حكومت معتصم از مدينه به بغداد آورده شد، و همان سال به دستور وي توسط همسر امام(ع) به نام ام الفضل مسموم شد.  

آرامگاه مطهر ايشان در شهر كاظمين در شمال بغداد و در كنار جدش امام موسي كاظم(ع) قرار دارد. 

منبع: كتاب سيره پيشوايان استاد مهدي پيشوايي، ص۵۰۰-۵۵۵ 



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۹ توسط:php موضوع:

امام حسين عليه السلام و عبيدالله بن حر

هنگامى كه امام حسين(ع) با سپاه اندك خويش به «قصر بنى مقاتل» رسيد در آنجا خيمه اى توجّه اش را جلب كرد.
پرسيد : «اين خيمه از كيست؟»
گفتند: «عبيدالله بن حرّجعفى».
امام(ع) «حجّاج بن مسروق جعفى» را به نزد او فرستاد.
حجّاج به خيمه عبيدالله بن حرّ آمد، سلام كرد و گفت:
اى پسر حرّ! به خداسوگند! اگر شايسته آن باشى كه بپذيرى خداوند به تو كرامتى عظيم هديه كرده است.
گفت: كدام كرامت؟
حجّاج پاسخ داد: اين حسين بن على(ع) است، كه تو را به يارى خويش فرا مى خواند.
پس اگر در ركاب آن حضرت(ع) با دشمنانش نبرد كنى، پاداش بزرگى نصيب تو خواهد شد و اگر كشته شوى، به فيض شهادت نايل گردى.
«عبيدالله بن حرّ» گفت:
 من از كوفه بيرون نيامدم مگر آن كه بيم داشتم حسين بن على(ع) به كوفه قدم گذارد و من آنجا باشم و يارى اش نكنم. در كوفه هيچ ياورى نمانده مگر آن كه به دنيا رو كرده است، خدمت امام(ع) برگرد و اين مطلب را به عرضشان برسان.
حجّاج نزد امام آمد و ماجرا را به عرض امام(ع) رساند.
امام برخاست و با تنى چند از ياران خود به نزد عبيدالله بن حرّ آمد.
عبيدالله از امام(ع) استقبال گرمى به عمل آورد و امام(ع) نشست و پس از حمد و ثناى الهى فرمود :
«اى پسر حرّ! همشهريان تو اين نامه ها را برايم نوشتند و خبردادند كه همگى بر يارى من متّفق اند و در كنار من ايستاده و با دشمنانم پيكار خواهند كرد. و از من خواستند كه نزدشان بروم و من نيز آمدم.
ولى گمان نمى كنم كه آنان بر عهدشان پايدار بمانند، زيرا آنان بر كشتن پسر عمويم مسلم بن عقيل(ره) و يارانش با دشمنان همكارى كردند، و همگى با پسر مرجانه ،عبيدالله بن زياد كه از من مى خواست با يزيد بيعت كنم، همراه شده اند.
و تو اى پسر حرّ!
بدان! به يقين خداوند در برابر كارهايى كه انجام داده اى و گناهانى كه در ايّام گذشته مرتكب شده اى، از تو بازخواست خواهد كرد، و من در اين لحظه از تو مى خواهم كه با آب توبه گناهانت را شستشو دهى و تو را به يارى خاندان اهلبيت(ع) فرا مى خوانم.
اگر حقّمان را به ما دادند خدا را بر آن شكركرده و مى پذيريم و اگر آن را از ما بازداشتند و به ظلم و ستم بر ما چيره شدند، تو در طلب حق، از ياوران من خواهى بود و در هر دو صورت زيانى نخواهى ديد.» 
عبيدالله بن حرّ عرض كرد :
تو را به خدا سوگند كه اين خواهش را از من مكن.
من هر چه بتوانم از كمك هاى مالى از تو دريغ نخواهم كرد.
اين اسب را از من بپذير كه در پى كسى با آن روان نشدم مگر آن كه بر او دست يافتم و با آن از مهلكه اى نگريختم جز آن كه نجات يافتم و اين شمشير را تقديم تو مى كنم كه به هر چه فرود آوردم آن را بريد.
امام(ع) فرمود:
 «يَابْنَ الْحُرِّ! ما جِيْناكَ لِفَرَسِكَ وَ سَيْفِكَ، اِنَّما اَتَيْناكَ لِنَسْاَلَكَ النُّصْرَهَ، فَاِنْ كُنْتَ قَدْ بَخِلْتَ عَلَيْنا بِنَفْسِكَ فَلا حاجَهَ لَنا فِي شَىْء مِنْ مالِكَ»
اى فرزند حرّ! ما به قصد اسب و شمشيرت نيامديم، ما آمديم تا از تو يارى بطلبيم. اگر از تقديم جانت در راه ما دريغ مى ورزى، هيچ نيازى به مالت نداريم.
سپس فرمود :
من از رسول خدا(ص) شنيدم كه مى فرمود:
«مَنْ سَمِعَ داعِيَهَ اَهْلِ بَيْتي، وَ لَمْ يَنْصُرْهُمْ عَلى حَقِّهِمْ اِلاَّ اَكَبَّهُ اللهُ عَلى وَجْهِهِ فِى النّارِ»
 هر كس فرياد استغاثه اهل بيتمرا بشنود و به ياريشان نشتابد خداوند وى را به رو در آتش دوزخ اندازد.
آنگاه امام حسين(ع) برخاست 
و اين آيه را تلاوت كرد :
 «ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً»
من هرگز گمراه كنندگان را دستيار خود برنمي گزينم.
و سپس امام(ع) به نزد ياران خويش بازگشت.
منابع :
۱)فتوح ابن اعثم،ج ۵،ص۱۳۰
۲)تاريخ طبرى،ج ۴، ص۳۰۸
۳)بحارالانوار،ج ۴۴،ص۳۷۹
۴)كتاب عاشورا آيت الله مكارم،ص۳۷۳
۵)سوره كهف، آيه ۵۱



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۹ توسط:php موضوع:

چرا سوره فجر را سوره امام حسين(ع) ناميده اند؟

پاسخ: معرفي اين سوره به عنوان سوره امام حسين(ع) به خاطر اين است كه مصداق بارز نفس مطمئنه ‌اي است كه در آخرين آيات سوره آمده است. امام صادق(ع) به اصحاب خود فرمود : 《سوره فجر را در نمازهاي واجب و مستحب خود قرائت كنيد كه اين سوره به حضرت امام حسين(ع) اختصاص دارد.》 مقصود از نفس مطمئنه، آن حضرت(ع) و شيعيان او است. در توجيه و تحليل تطبيق سوره مذكور بر امام(ع) گفته شده است : 《ائمه معصومين(ع) از اين جهت اين سوره را سوره امام حسين(ع) ناميده اند كه قيام و شهادت آن حضرت(ع) درتاريكي وطغيان، مانند طلوع فجر، منشا حيات و حركت گرديد. خون پاك او و يارانش به زمين ريخت و نفوس مطمئنه آنها با فرمان «ارجعي» و با خشنودي به سوي پروردگار شتافت. تا از اين الهام و جوشش، نور حق در ميان تاريكي‌ها بدرخشد و راه حيات با عزت باز شود و پايه هاي ظلم و طغيان بي پايه گردد و طاغيان را دچار خشم و نفرين كند . البته در اين سوره آيه «و ليالي عشر» است كه باز به آن حضرت(ع) مرتبط است. حضرت صادق(ع) فرمود : 《الفجر هو القائم و ليال عشر الائمة من الحسن الي الحسن و الشفع اميرالمؤمنين و فاطمه(ع) و الوتر هو الله وحده لاشريك له》 مراد از فجر وجود مقدس حضرت قائم(ع) و «ليالي عشر» امامان از امام حسن مجتبي(ع) تا امام عسكري(ع)‌ هستند و شفع اميرمؤمنان(ع) و حضرت فاطمه(ع) مي‌باشد و مراد از وتر خداوند يكتا است. 

منابع : ۱)بحارالانوار، ج۲۴، ص۹۳ ۲)پرتوي از قرآن، طالقاني، ج۴، ص۶۷ ۳)البرهان في تفسير القرآن بحراني،‌ج۴،ص۴۶۱



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۹ توسط:php موضوع:

أحاديثي در فضيلت و منزلت امام حسين(عليه السلام)

۱-رسول اكرم(ص) : (اِنَّ لِقَتلِ الحُسَينِ(ع)ِ حَرارَۀً في قُلُوبِ المُؤمنينَ لا تَبرَدُ اَبَداً) براي شهادت حسين(ع)،حرارت و گرمايي است در دلهاي مؤمنان كه هرگز سرد و خاموش نمي شود.(۱)

 ۲-رسول اكرم(ص) : (إنَّ الحُسَينَ(ع) بابٌ مِن أبوابِ الجَنَّۀِ) بي گمان امام حسين(ع) دري از درهاي بهشت است.(۲) 

 ۳-رسول اكرم(ص) : (إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِي(ع)ٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْض) به يقين حسين بن علي(ع) در آسمان والاتر از زمين است.(۳) 

 ۴-رسول اكرم(ص): (مَنْ عَانَدَهُ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ رِيحَ الْجَنَّةِ) كسي كه با او(حسين)عناد ورزد،خداوند رايحه ي بهشت را بر او حرام گرداند.(۴) 

 ۵-امام حسين(عليه السلام) : (وَ حَقِيقٌ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يَأْتِيَنِي مَكْرُوبٌ إِلَّا أَرُدَّهُ وَ أَقْلِبَهُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُوراً) بر خداوند است كه هيچ گرفتاري به زيارت من نيايد ،مگر آن كه او را شادمان بازگردانم و به خانواده اش برسانم.(۵) 

 امام باقر(عليه السلام) : (لَو يَعلَمُ النَّاسُ مَا فِي زِيَارۀِ القبر الحُسَينِ(ع) مِنَ الفَضلِ لَمَاتُوا شَوقاً) اگر مردم مي دانستند كه چه فضيلتي در زيارت مرقد امام حسين(ع) است از شوق زيارت مي مردند.(۶) 

 امام سجاد(عليه السلام) : (تزهز أرض كربلا يوم القيامه كالكوكب الدرِّيِّ، وَ تُنَادِي أَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَةُ الطَّيِّبَةُ الْمُبَارَكَةُ الَّتِي تَضَمَّنَتْ سَيِّدَ الشُّهَدَاءِ وَ سَيِّدَ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّة)  زمين كربلا در روز رستاخيز، چون ستاه مرواريدي ميدرخشد و ندا مي دهد كه من زمين مقدس خدايم،زمين پاك و مباركي كه پيشواي شهيدان و سالار جوانان بهشت را در بر گرفته است.(۷) ۸- امام باقر(عليه السلام) : (إِنَّ اللَّهَ (تَعَالَى) عَوَّضَ الْحُسَيْنَ(ع) مِنْ قَتْلِهِ أَنْ جَعَلَ الْإِمَامَةَ فِي ذُرِّيَّتِهِ، وَ الشِّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ، وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ، وَ لَا تُعَدُّ أَيَّامُ زَائِرِيهِ جَائِياً وَ رَاجِعاً مِنْ عُمُرِه‏) خداوند تبارك و تعالي در پاداش كشته شدن حسين(ع) اين عوض را معين فرمود : كه امامت را در ذريه او قرار داد. و در تربت او شفا قرار داد. در كنار قبرش وعده اجابت به درخواستها داد. و ايام آمد و شد زايران قبرش را بحساب عمر آنها منظور نخواهد كرد.(۸) 

منابع: ۱)جامع احاديث الشيعه،ج۱۲،ص۵۵۶ ۲)احقاق الحق،ج۹،ص۲۰۲ ۳)عيون الاخبار الرضا(ع)،ج۱،ص۶۰ ۴)بحارالانوار،ج۳۵،ص۴۰۵ ۵)ثواب الاعمال،ص۹۸ ۶)كامل الزيارات،ص۲۶۸ ۷)ادب الطف،ج۱،ص۳۰۶ ۸)المحاسن، ج‏۱، ص۵۰۰ 



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۸ توسط:php موضوع:

امام حسين(ع) داراي چند همسر بودند؟ و چند تن از ايشان در كربلا حضور داشتند؟

پاسخ: آنچه در كتب معتبر تاريخي آمده ،تعداد همسران حضرت(ع) را پنج تن نام برده اند، كه بدين ترتيب مي باشد : ۱- ليلي دختر ابي مره بن عروه بن مسعود ثقفي : وي مادر حضرت علي اكبر(ع) است كه در كربلا حضور نداشته است و طبق نقل قوي قبل از واقعه كربلا از دنيا رفته بود.(۱)

۲- شهر‌بانو(شاه زنان) دختر كسري يزدگرد سوم، پادشاه ايران : وي مادر امام سجاد(ع) است كه در مورد اين كه شهربانو جزء همسران امام بوده، اختلاف است. ايشان هم در كربلا حضور نداشته است و كساني كه نام يكي از همسران امام(ع) را شهربانو و دختر يزدگرد ثبت كرده اند، اذعان دارند پس ازتولد امام سجاد(ع) به فاصله كمي از دنيا رفت.(۲)

۳-رباب دختر امريء القيس بن عدي : وي مادر حضرت سكينه و عبدالله رضيع، و در بين همسران امام حسين(ع) طبق مقاتل تنها رباب در كربلا حضور داشت. او به همراه ديگر زنان و فرزندان به كوفه و سپس به شام به عنوان اسير برده شد و بعداً به همراه كاروان به مدينه بازگشتند. وي پس از شهادت امام حسين(ع) وقتي به مدينه آمد، بزرگان مدينه از او خواستگاري و درخواست ازدواج كردند اما در پاسخ آنان فرمود : «بعد از آن كه افتخار وصلت با خاندان پيامبر نصيبم شد، با فرد ديگري وصلت نخواهم كرد». وي در مدينه يك سال عزاداري كرد و در اين مدت روزها زير سقفي نمي‌رفت و مدام در مظلوميت حسين(ع) مي‌گريست تا جان به جان آفرين تسليم نمود.(۳)

۴- اُمّ إسحاق دختر طلحة بن عبيدالله : وي ابتدا از همسران امام حسن مجتبي(ع) بود. او پس از شهادت امام حسن(ع) با امام حسين(ع) ازدواج كرد.(۴) ام اسحاق مادر طلحه پسر امام حسن(ع) وشيخ مفيد همچنين براي او يك فرزند از امام حسين(ع) به نام فاطمه نام مي‌برد.(۵)

۵- زني از قبيله قضاعه : كه او فرزندي به نام جعفر داشت. و در كربلا حضور نداشت.(۶)

منابع : ۱)ارشاد شيخ مفيد،ج۲ ،ص۱۳۵ ۲)اعيان الشيعه امين،ج۲،ص۳۸۹ الخرائج و الجرائح راوندي،ج۲،ص۷۵۰ ۳)خدمات متقابل اسلام و ايران شهيد مطهري،ص۱۳۱ الكامل في التاريخ ابن اثير،ج۴،ص۸۸ ۴)المنتظم ابن جوزي، ج۶، ص۹ ۵)الارشاد شيخ مفيد،ج۲، ص۱۴۰ ۶)زندگاني علي بن الحسين شهيدي،ص۱۱



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۸ توسط:php موضوع:

اهميت مطالعه تاريخ در بيان اميرالمومنين عليه السلام

امام على(ع) در طي سفارشي به فرزندش امام حسن مجتبي(ع) فرمود: «أي بُنَيَّ! أحيِ قَلبَكَ بِالمَوعِظَةِ...وَ اعرِض عَلَيهِ أَخبارَ الماضينَ و ذَكِّرهُ بِما أصابَ مَن كانَ قَبلَكَ مِنَ الأَوَّلينَ، و سِر في دِيارِهِم و آثارِهِم فَانظُر فيما فَعَلوا و عَمَّا انتَقَلوا و أينَ حَلّوا و نَزَلوا، فَإِنَّكَ تَجِدُهُم قَدِ انتَقَلوا عَنِ الأَحِبَّةِ، و حَلّوا دِيارَ الغُربَةِ،و كأَنَّكَ عَن قَليلٍ قَد صِرتَ كَأَحَدِهِم، فَأَصلِح مَثواكَ و لا تَبِع آخِرَتَكَ بِدُنياكَ.. أي بُنَيَّ! إنّي و إن لَم أكُن عُمِّرتُ عُمُرَ مَن كانَ قَبلي، فَقَد نَظَرتُ في أعمالِهِم و فَكَّرتُ في أخبارِهِم و سِرتُ في آثارِهِم حَتّى عُدتُ كَأَحَدِهِم، بَل كَأَنّي بِمَا انتَهى إلَيَّ مِن اُمورِهِم قَد عُمِّرتُ مَعَ أوَّلِهِم إلى آخِرِهِم، فَعَرَفتُ صَفوَ ذلِكَ مِن كَدَرِهِ، و نَفعَهُ مِن ضَرَرِهِ، فَاستَخلَصتُ لَكَ مِن كُلِّ أمرٍ نَخيلَهُ و تَوَخَّيتُ لَكَ جَميلَهُ، و صَرَفتُ عَنكَ مَجهولَهُ، و رَأَيتُ حَيثُ عَناني مِن أمرِكَ ما يَعنِي الوالِدَ الشَّفيقَ، و أجمَعتُ عَلَيهِ مِن أدَبِكَ، أن يَكونَ ذلِكَ و أنتَ مُقِبلُ العُمُرِ و مُقتَبَلُ الدَّهرِ، ذو نِيَّةٍ سَليمَةٍ و نَفسٍ صافِيَة» اي فرزندم! دلت را با موعظه ، زنده بدار..و اخبار گذشتگان را بر آن عرضه كن و به آنچه بر سرِ پيشينيان تو آمده است، اندرزش ده! در سرزمين ها و آثار بر جاى مانده از آنان بِگرد و بنگر كه چه كردند و از چه جدا شدند و به كجا منتقل شدند و در چه سرايى فرود آمدند. خواهى ديد كه از دوستان[خود] ، جدا شده اند و در سراى غربت، فرود آمده اند و گويا تو نيز به زودى ، چونان يكى از آنان خواهى شد. پس جايگاه [ ابدى ]خويش را آباد كن و آخرتت را به دنيايت مفروش. فرزندم! من اگر چه به اندازه عمرِ [ مجموعِ ] پيشينيان، عمر نكرده ام، اما در كردارهاى آنان نگريسته ام، و در اخبار و سرگذشتشان انديشيده ام، و در آثارشان سير كرده ام تا آن جا كه چونان يكى از آنان شده ام و بلكه با مطالعه تاريخ آنان، گويا پا به پاى اوّلين تا آخرين آنها عمر كرده ام. پس حوادث زلال را از تيره، و سود آنها را از زيانشان بازشناختم. پس، از هر چيزى ، ناب آن را برايت برگزيدم و زيبايش را برايت جستم، و نا شناخته هايش را از تو دور ساختم، و چونان پدرى مهربان، به كار تو همّت گماشتم و عزم تربيت تو كردم؛ زيرا كه تو در آغاز زندگى قرار دارى و تازه به روزگارْ روى آورده اى و از نيّتى پاك و اندرونى بى پيرايه، برخوردارى. منبع: نهج البلاغه، نامه ۳۱ 



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۷ توسط:php موضوع:

علاقه به تاريخ اسلام

امروزه علاقه ي روزافزوني كه در بين بشريّت براي درك حقايق تاريخ وتعليمات اسلام به چشم مي خورد، به مراتب بيش از پيش بوده است.
تاريخ اسلام، خود گوياي اين مطلب است كه، اسلام به سهولت مسير خود را طي نكرده است، بلكه شاهد ماجراهايي بوده كه فقط تاريخ توان حمل آن را دارد.
پرونده تاريخ همچنان مفتوح 
مي ماند تا نه اينكه ما، بلكه وقايع بعد از ما نيز ثبت و بر اوراق قطور آن افزوده شود.  
اميرالمومنين(ع) در نامه اي به امام مجتبي(ع) در مورد كنكاش در زندگي گذشتگان مي فرمايد :
《..وسِر في ديارِهم وآثارِهم..وكأنّكَ عن قليلٍ قد صِرتَ كأحدِهم..》(۱)
در ديار و آثار گذشتگان گردش كن، گويا زماني نمي‏گذرد كه تو هم يكي از آنان خواهي شد!
تاريخ معلم انسانهاست. و عبرتكده اي است كه رازهاي بسياري را در خود پنهان كرده است.اگر مراجعه اي به تاريخ اسلام  داشته باشيم، شاهد افول قدرتها وشخصيت ها، در سير اسلام در ادوار مختلف خواهيم بود.
برخي در عين ناباوري مغلوب فريب هوا وهوس شدندودر امتحان بصيرت رفوزه گشتند. وبرخي ديگر دراين مسير تا پاي جان ايستادند ونام خود را در كارنامه خالدين در ركاب اسلام، ثبت كردند.
در كانال حاضر، تلاش شده كه گوشه اي از حوادث تاريخ اسلام، به همراه قرائن و شواهد تاريخي به تحليل سياسي و تاريخي اسلام پرداخته شود.
لازم به ذكر است كه در تحليل تاريخ، شخص، مدعي صحت بي چون وچراي ادعاي خود نيست!
حال قرار است، در اين كانال مباحث تاريخي، در قالب؛
 پرسش و پاسخ/ آيا مي دانيد؟/ معرفي كتاب/ معرفي شخصيت تاريخي و..بيان شود.
دوستان نيز مي توانند نظرات و پيشنهادهاي خود را در صفحه شخصي بيان كنيد.
جواب ها به صورت مفيد و مختصر وبدون حاشيه خواهد بود وسند مطلب نيز ذكر خواهد شد.
منبع:
۱)نهج البلاغه، نامه۳۱



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۵:۰۶:۰۶ توسط:php موضوع:

طراحي وب سايت هاي حرفه اي

متن كامل طراحي

انواع وب سايت هاي حرفه اي و كاربر محور


برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ساعت: ۰۴:۵۵:۵۹ توسط:php موضوع: